Słowiński Park Narodowy
Park o powierzchni 18247 ha został utworzony 1 stycznia 1967 r., a w 1977 r. uznany został przez UNESCO za Światowy Rezerwat Biosfery. Symbolem parku jest mewa. Siedziba Dyrekcji do 1969 r. w Łebie, obecnie w Smołdzinie.
Nazwa parku pochodzi od nazwy ludności pomorskiej, spokrewnionej z Kaszubami - Słowińców. Grupa ta zamieszkiwała okolice nad jeziorami Gardno i Łebsko.
Warunki przyrodnicze, które zadecydowały o tak wysokiej randze chronionych krajobrazów to : ruchome wydmy, jeziora przybrzeżne, bogactwo flory i fauny.
Powierzchnia form eolicznych na terenie Słowińskiego Parku Narodowego zajmuje 953 ha. Osiągając wysokość od 29 m - Biała Góra (na zachód od Łeby) do 55 m - Wydma Czołpińska.
Wydmy przemieszczają się w kierunku południowo - wschodnim z prędkością od 2 m do 5 m rocznie. W centralnej części Mierzei Łebskiej osiągają sporadycznie prędkość do 20 m na rok. W wyniku ruchu piasków zasypane są bory nadmorskie, a w miejscach odsłoniętych pojawiają się cmentarzyska lasów, które rosły na tym terenie kilkaset lat temu.
Tekst: Centrum Informacji Turystycznej Ziemia Słupska
.
Turystyka
Szlaki Turystyczne
